A2 · دستور زبان
زمان آینده: will و going to
در انگلیسی، دو ساختار اصلی برای زمان آینده وجود دارد. going to: برای تصمیمات از پیش گرفته شده، برنامه‌ها و پیش‌بینی‌های مبتنی بر شواهد. will: برای تصمیمات لحظه‌ای در زمان صحبت، قول‌ها، پیشنهادها و پیش‌بینی‌های مبتنی بر نظر. همچنین برای قرارهای قطعی از Present Continuous نیز استفاده می‌شود.
در این درس
1. going to
am/is/are going to + فعل ساده: برنامه، قصد.
I'm going to visit my parents this weekend.
این آخر هفته به دیدن والدینم خواهم رفت.
2. will
will ('ll) + فعل ساده: تصمیم لحظه‌ای، قول، پیشنهاد.
I'll help you.
به شما کمک خواهم کرد.
3. پیش‌بینی
اگر شواهد وجود دارد going to، اگر نظر/باور است will.
Look at those clouds! It's going to rain.
به آن ابرها نگاه کن! باران خواهد بارید.
4. منفی
won't (will not), am not / isn't / aren't going to.
I won't tell anyone.
به کسی نخواهم گفت.
💡 تلفن زنگ می‌زند: 'من جواب می‌دهم!' → I'll get it! (برنامه از پیش تعیین شده‌ای نیست، تصمیم در لحظه صحبت گرفته شده است.)