A1 · دستور زبان
فعل‌های جداشدنی
برخی از فعل‌ها یک پیشوند در ابتدا دارند: auf-stehen, ein-kaufen, an-rufen. در جمله معمولی، فعل در جایگاه دوم صرف می‌شود و پیشوند جدا شده و به آخر جمله می‌رود. اگر فعل کمکی (Modal) وجود داشته باشد، فعل جدا نمی‌شود و به صورت کامل و به هم پیوسته در آخر می‌ماند.
در این درس
1. پیشوند به آخر می‌رود
فعل در جایگاه دوم، پیشوند در انتهای جمله.
Ich stehe um 7 Uhr auf.
من ساعت ۷ از خواب بیدار می‌شوم.
2. پیشوندهای پرکاربرد
an, auf, aus, ein, mit, zu, ab, vor, fern, zurück
3. با فعل کمکی جدا نمی‌شود
مصدر در انتها به هم پیوسته باقی می‌ماند.
Ich muss früh aufstehen.
باید زود از خواب بیدار شوم.
4. تلفظ و تکیه روی پیشوند
AUFstehen, EINkaufen. در لغت‌نامه معمولاً به صورت auf|stehen نشان داده می‌شود.
💡 برای اینکه در جملات طولانی معنی فعل را از دست ندهید، تا انتهای جمله گوش دهید/بخوانید. Ich rufe dich morgen ... an!