A1 · دستور زبان
فعل امر (Imperativ)
با استفاده از فعل امر از کسی می‌خواهید کاری انجام دهد: خواهش، دستور یا پیشنهاد. در زبان آلمانی سه حالت وجود دارد: du (مفرد صمیمی)، ihr (جمع صمیمی) و Sie (رسمی). اگر کلمه 'bitte' را اضافه کنید، جمله امری به یک درخواست مؤدانه تبدیل می‌شود.
در این درس
1. Sie (رسمی)
فعل + Sie.
Warten Sie bitte hier.
لطفاً اینجا صبر کنید.
2. du
پسوند -st و ضمیر du از شکل du حذف می‌شوند.
Komm bitte!
لطفاً بیا!
3. ihr
مشابه شکل ihr است، ولی ضمیر ihr حذف می‌شود.
Kommt rein!
بیایید داخل!
4. افعال بی‌قاعده
حرف e به i تبدیل می‌شود (Sprich! Nimm!)، اما حرف a به ä تغییر نمی‌کند (Fahr!). فعل sein تبدیل به Sei! می‌شود.
5. افعال جداشدنی
پیشوند دوباره به آخر جمله می‌رود.
Ruf mich an!
به من زنگ بزن!
💡 کلمه bitte تقریباً به هر دستور اضافه می‌شود و لحن آن را ملایم‌تر می‌کند. آلمانی‌ها در زبان روزمره درخواست‌ها را این‌گونه به خواهش تبدیل می‌کنند.