A1 · دستور زبان
ضمایر ملکی: mein, dein, sein, ihr
در فارسی، مالکیت معمولاً با اضافه کردن «ِ» (کسره اضافه) و سپس ضمیر (مثلاً مادرِ من، مادرِ تو، مادرِ او) یا با استفاده از کلمه «مالِ» (مالِ من، مالِ تو، مالِ او) بیان می‌شود. اما در آلمانی، کلمه‌ای قبل از اسم می‌آید: meine Mutter, deine Mutter. این کلمات مانند 'ein' پسوند می‌گیرند. نکته‌ای که اغلب گیج‌کننده است، کلمه «او» است: اگر صاحب مذکر باشد sein و اگر مؤنث باشد ihr استفاده می‌شود.
در این درس
1. چه کسی صاحب چیست؟
mein (من), dein (تو), sein (او، مذکر/شیء), ihr (او، مؤنث), unser, euer, ihr (آنها), Ihr (شما، رسمی).
2. sein یا ihr؟
به صاحب نگاه کن: علی → sein, عایشه → ihr.
Das ist Anna und ihr Mann.
این آنا و همسرش است.
3. مانند ein پسوند می‌گیرد
der/das → mein, die/جمع → meine.
mein Bruder · meine Schwester
برادر من · خواهر من
4. Akkusativ
در مفعول مذکر -en: meinen.
Ich besuche meinen Vater.
من پدرم را ملاقات می‌کنم.
💡 کلمه ملکی به جای 'ein' می‌آید و همان پسوندها را می‌گیرد. اگر ein/eine/einen را می‌دانی، mein/meine/meinen را هم می‌دانی.