A1 · دستور زبان
فعل‌های کمکی وجهی (Modalverben)
فعل‌های کمکی معنای دیگری به فعل اصلی اضافه می‌کنند: توانستن، مجبور بودن، خواستن، اجازه داشتن. در جمله، فعل کمکی در جایگاه دوم صرف می‌شود و فعل اصلی به صورت مصدر به آخر جمله می‌رود. این ساختار «چارچوب» را زیاد در آلمانی خواهید دید.
در این درس
1. können
توانستن (توانایی، امکان).
Ich kann gut kochen.
من می‌توانم خوب آشپزی کنم.
2. müssen
باید، مجبور بودن.
Ich muss arbeiten.
من باید کار کنم.
3. wollen / möchten
خواستن. möchten مؤدبانه‌تر است.
Ich möchte einen Kaffee.
من یک قهوه میل دارم.
4. dürfen
اجازه داشتن؛ nicht dürfen = ممنوع بودن.
Darf ich hier parken?
آیا می‌توانم اینجا پارک کنم؟
5. ساختار
فعل کمکی در جایگاه دوم، فعل اصلی به صورت مصدر در انتها.
Du musst heute arbeiten.
تو امروز باید کار کنی.
💡 در فعل‌های کمکی فرم‌های ich و er/sie/es یکسان هستند و پسوندی نمی‌گیرند: ich kann – er kann, ich muss – er muss.