A1 · دستور زبان
صرف افعال (Präsens) و فعل haben
در زبان آلمانی، افعال بسته به شخص تغییر می‌کنند و پسوند می‌گیرند. قانون ساده است: پسوند -en را از مصدر حذف کنید، ریشه را پیدا کنید و پسوند شخص را اضافه کنید. زمان Präsens هم معنی «دارم انجام می‌دهم» و هم «انجام می‌دهم» (حال و آینده/گذرا) را می‌دهد؛ در آلمانی برای پسوند «-ing» انگلیسی زمان جداگانه‌ای وجود ندارد.
در این درس
1. ريشه + پسوند
wohnen → wohn → ich wohne, du wohnst, er wohnت.
Ich wohne in München.
من در مونیخ زندگی می‌کنم.
2. پسوندها
ich -e, du -st, er -t, wir -en, ihr -t, sie -en.
3. یک زمان، دو معنی
Präsens = زمان حال ساده + زمان حال استمراری.
Ich lerne Deutsch.
من آلمانی یاد می‌گیرم / در حال یادگیری آلمانی هستم.
4. ریشه‌های خاص
اگر ریشه با حرف -t/-d تمام شود، یک حرف e میانجی اضافه می‌شود: du arbeitest. اگر با -s/-ß/-z تمام شود، در ضمیر du فقط یک t اضافه می‌شود: du heißt.
5. haben = داشتن
ich habe, du hast, er hat.
Ich habe zwei Kinder.
من دو فرزند دارم.
💡 فرمول‌های wir و sie/Sie همیشه عین شکل مصدر هستند: wir wohnen, sie wohnen. سه شکلی که واقعاً باید حفظ کنید: ich, du, er.