A1 · دستور زبان
ضمایر و sein
در زبان آلمانی هر جمله باید یک فعل داشته باشد. در فارسی می‌توان گفت «خسته‌ام» (بدون ذکر ضمیر یا فعل کمکی)، اما در آلمانی باید گفت «Ich bin müde». در این درس ضمایر شخصی، تفاوت بین «Sie» محترمانه و «du» صمیمی و مهم‌ترین فعل یعنی sein (بودن) را یاد خواهی گرفت.
در این درس
1. ضمایر شخصی
ich, du, er, sie, es, wir, ihr, sie, Sie. پسوند فعل بسته به ضمیر تغییر می‌کند.
2. du و Sie
du برای خانواده و دوستان، Sie برای غریبه‌ها و محیط‌های رسمی.
Wie heißen Sie?
نام شما چیست؟
3. sein = بودن / است
ich bin, du bist, er ist, wir sind, ihr seid, sie sind.
Ich bin müde.
من خسته هستم.
4. وجود فعل الزامی است
در آلمانی برخلاف فارسی، آوردن فعل حتماً الزامی است.
Er ist Lehrer.
او معلم است.
💡 sie با حروف کوچک یعنی «او (زن)» یا «آن‌ها»، و Sie با حروف بزرگ یعنی «شما (رسمی)». تفاوت در پسوند فعل و زمینه جمله مشخص می‌شود.