A2 · دستور زبان
جمله‌های پیرو: weil, dass, wenn, ob
جمله پیرو جمله‌ای است که به‌تنهایی معنای کاملی ندارد و به جمله اصلی وابسته است: «... چون بیمار هستم»، «... که می‌آایی». در زبان آلمانی قانون جمله پیرو خیلی ساده است: فعل صرف‌شده به **آخر جمله** می‌رود. این ساختار خیلی شبیه به زبان فارسی است؛ در فارسی هم فعل در آخر قرار می‌گیرد.
در این درس
1. فعل در آخر
weil, dass, wenn, ob... → فعل صرف‌شده در آخر جمله قرار می‌گیرد.
..., weil ich krank bin.
..., چون بیمار هستم.
2. weil = چون
برای بیان علت. در گفتار بیشتر از denn استفاده می‌شود.
Ich komme nicht, weil ich arbeiten muss.
نمی‌آیم، چون باید کار کنم.
3. dass = که / اینکه
برای بیان یک فکر، اطلاعات یا گفته.
Ich glaube, dass er recht hat.
به نظرم او حق دارد.
4. wenn = اگر / وقتی که
برای شرط یا زمان تکرارشونده.
Wenn ich Zeit habe, komme ich.
اگر وقت داشته باشم، می‌آیم.
5. ob / کلمات پرسشی با W
برای سوالات غیرمستقیم.
Weißt du, ob er kommt?
آیا می‌دانی که او می‌آید یا نه؟
6. جمله پیرو در ابتدا
جمله اصلی با فعل شروع می‌شود.
Wenn es regnet, bleiben wir zu Hause.
اگر باران ببارد، در خانه می‌مانیم.
💡 اگر در جمله پیرو دو فعل وجود داشته باشد، فعل صرف‌شده در آخر قرار می‌گیرد: ..., weil ich arbeiten muss. / ..., dass er gekommen ist.